Biologisch vlees
Biologisch vlees komt van dieren die op een meer natuurlijke manier zijn opgegroeid dan hun soortgenoten in de 'bio-industrie'. Hun voer is afwisselend en is grotendeels van biologische teelt. In het veevoer mogen geen bestandsdelen zitten die afkomstig zijn van genetisch gemodificeerde planten. Een extra norm voor veehouders is dat het geven van krachtvoer alleen in beperkte mate is toegestaan en dat er niet meer dieren per hectare landbouwgrond gehouden mogen worden dan het milieu wat betreft de mest aan kan. Veel biologische boeren telen het voer voor hun vee zelf en gebruiken de mest op het land. Zo werken ze aan de kringloop die één van de basiselementen is van de biologische landbouw.
Belangrijk is dat diergeneesmiddelen pas worden gegeven als het dier ziek is, en niet preventief. Standaard medicijnen in het voer en groeihormonen zijn verboden. Het antibioticumgebruik is minimaal.
Lichamelijke ingrepen zoals het knippen van staarten en tanden en het kappen van snavels zijn niet toegestaan.
Ook aan huisvesting, verzorging en transport van de dieren wordt vel aandacht besteed. De dieren hebben een droge en tochtvrije stal, voldoende daglicht, een uitloopmogelijkheid en voldoende ruimte. Verder mogen ze zo min mogelijk stress ondervinden van het transport naar de slachterij. Dat transport moet zo kort mogelijk duren en in- en uitladen gebeurt rustig.
De biologische veehouders geloven dat diervriendelijkheid en de kwaliteit van het product in elkaars verlengde liggen. Ze gaan ervan uit dat een dier met een prettiger leven langer gezond blijft en dus goede melk en goed vlees produceert.
Er is biologisch varkensvlees, rundvlees, pluimveevlees en biologische vleeswaren.
Biologisch kalfsvlees en lamsvlees wordt niet verkocht omdat de biologisch landbouw uit
principe geen vlees van dieren verkoopt die niet volwassen zijn.
Biologisch vlees komt van dieren die op een meer natuurlijke manier zijn opgegroeid dan hun soortgenoten in de 'bio-industrie'. Hun voer is afwisselend en is grotendeels van biologische teelt. In het veevoer mogen geen bestandsdelen zitten die afkomstig zijn van genetisch gemodificeerde planten. Een extra norm voor veehouders is dat het geven van krachtvoer alleen in beperkte mate is toegestaan en dat er niet meer dieren per hectare landbouwgrond gehouden mogen worden dan het milieu wat betreft de mest aan kan. Veel biologische boeren telen het voer voor hun vee zelf en gebruiken de mest op het land. Zo werken ze aan de kringloop die één van de basiselementen is van de biologische landbouw.
Belangrijk is dat diergeneesmiddelen pas worden gegeven als het dier ziek is, en niet preventief. Standaard medicijnen in het voer en groeihormonen zijn verboden. Het antibioticumgebruik is minimaal.
Lichamelijke ingrepen zoals het knippen van staarten en tanden en het kappen van snavels zijn niet toegestaan.
Ook aan huisvesting, verzorging en transport van de dieren wordt vel aandacht besteed. De dieren hebben een droge en tochtvrije stal, voldoende daglicht, een uitloopmogelijkheid en voldoende ruimte. Verder mogen ze zo min mogelijk stress ondervinden van het transport naar de slachterij. Dat transport moet zo kort mogelijk duren en in- en uitladen gebeurt rustig.
De biologische veehouders geloven dat diervriendelijkheid en de kwaliteit van het product in elkaars verlengde liggen. Ze gaan ervan uit dat een dier met een prettiger leven langer gezond blijft en dus goede melk en goed vlees produceert.
Er is biologisch varkensvlees, rundvlees, pluimveevlees en biologische vleeswaren.
Biologisch kalfsvlees en lamsvlees wordt niet verkocht omdat de biologisch landbouw uit
principe geen vlees van dieren verkoopt die niet volwassen zijn.
zicht op BIOLOGISCH.nl
Producten
> vlees
|
|
-